ستاره شناسی یا آسترولوژی غربی، قوی ترین بینش را به یک انسان به عنوان یک فرد با نقاط قوت و ضعف می دهد، و این امر می تواند فرصت تغییر شخصیت و شرایط زندگی را فراهم کند. به سختی می توان گفت که ستاره شناسی غربی فرصتی برای آزادی مطلق در تعیین سرنوشت است، اما این فرصت بیشتری برای تغییر سرنوشت یک فرد خاص، از آموزه های دیگر نجومی می دهد. ستاره شناسی غربی با تاکید بر اصول روانشناختی، پتانسیل های زیادی را برای پذیرفتن و تغییرات اگاهانه ایجاد می کند.

   ستاره شناسی غربی توسط یونانیان و بابلی ها در حدود 2000 تا 3000 سال پیش طراحی شده بود. آنها معتقد بودند که خورشید مرکز سیستم خورشیدی است، و رابطه زمین با خورشید مهم تر است یعنی استفاده از زودیاک تروپیکال که رابطه خورشید را با مناطق استوایی زمین (مدار راس السرطان و مدار راس الجدی) اندازه گیری می کند. آنها معتقد بودند علت بوجود امدن فصلها موقعیت خورشید نسبت به زمین و چرخش زمین بدور خورشید با انحراف 33.5 درجه ای محور زمین است.

   در حدود 21-22 مارچ  هر سال خورشید با خط استوا در صفر درجه قرار میگیرد که شروع بهار یا اغاز ورود خورشید به زودیاک قوچ است و زمانیکه در نیمکره شمالی خورشید بصورت کاملا عمود به مدار راس السرطان قرار گیرد شروع نشان خرچنگ یا تیرماه است. مجددا صفر شدن با استوا در 23-22 سپتامبرشروع نشان لیبرا یا اعتدل پاییزی ست و بلاخره در 21 دسامبر در زاویه 90 درجه به مدار راس الجدی  شروع نشان کپریکورن یا دیماه است.